Ξεκίνησαν τα Qualifiers για το World Baseball Classic του 2013, η τελική φάση του οποίου θα διεξαχθεί στο San Francisco τον προσεχή Μάρτιο.
Ο πρώτος αγώνας έγινε στην Ταϊβάν και οι Φιλιππίνες κέρδισαν την Ταϊλάνδη 8-2. Στην ενδοασιατική αυτή διένεξη, το μεγάλο όνομα του αγώνα ήταν ο Johnny Damon, ο οποίος μη έχοντας βρει επαγγελματική ομάδα για την επόμενη σεζόν, αποφάσισε να συμμετάσχει στην προσπάθεια της Ταϊλάνδης, καθώς από εκεί είναι η καταγωγή της μητέρας του. Η αλήθεια είναι ότι πάντα σκεφτόμουνα ότι ο Damon είχε κάποια χαρακτηριστικά που θύμιζαν κάποια άλλη φυλή, αλλά θεωρούσα ότι ίσως να ήταν ινδιάνος, ή Εσκιμώος, μόλις τώρα έμαθα ότι είναι Αμερικανοταϊλανδός. Σε κάθε περίπτωση η παρουσία του δεν κατάφερε να φέρει τη νίκη στην ομάδα του, καθώς το ένα του hit δεν ήταν αρκετό για να αντιμετωπίσει την δυναμική επίθεση της ομάδας των Φιλιππίνων. Πρώτη σκόραρε η Ταϊλάνδη όμως γρήγορα, με δύο inning των τριών πόντων οι Φιλιππίνες άλλαξαν τους συσχετισμούς και τελείωσαν το παιχνίδι.
Το επόμενο παιχνίδι των Qualifiers που διεξάγονται στην Ταϊβάν είναι ανάμεσα στη Νέα Ζηλανδία και την Κινεζική Ταϊπέι και θα ξεκινήσει στις 12:30 μ.μ. ώρα Ελλάδος (αν έχω κάνει σωστά τους υπολογισμούς με την Ταϊβάν) ενώ σήμερα ξεκινούν επίσης και τα Qualifiers στον Παναμά, ανάμεσα στην διοργανώτρια χώρα και την Βραζιλία. Το παιχνίδι θα ξεκινήσει στις 03:00 ώρα Ελλάδος στο κεντρικό γήπεδο της πόλης, το Rod Carew, το γρασίδι του οποίου είχα την τιμή και τη χαρά να πατήσω πέρυσι όταν η Εθνική μας ομάδα συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε εκεί.
Fly out στα αριστερά από τους αμυντικούς που παίζουν για το Μαρούσι
Βαθιά ανάσα πήρε σήμερα ο Σπάρτακος, που κατάφερε να κρατηθεί ζωντανός στην διεκδίκηση του ελληνικού Πρωταθλήματος Baseball, ενώ το Μαρούσι μάζεψε τις σκούπες και τις έβαλε στη σκουποθήκη, κάνοντας ένα μέτριο παιχνίδι.
Η ομάδα της Γλυφάδας κέρδισε κατά κράτος το Μαρούσι 15-5 στον τρίτο αγώνα της σειράς και μάλιστα με mercy rule στα 6,5 inning. Έτσι τώρα, οι δύο ομάδες είναι 2-1 με το Μαρούσι να προηγείται και να χρειάζεται μόνο μία νίκη για να στεφθεί πρωταθλητής.
Ο Γιώργος Βουγλίτσης στο pitch
Στο σημερινό παιχνίδι -που ήταν γρήγορο και ικανοποίησε τους θεατές με ωραίες φάσεις- πρωταγωνιστής από την πλευρά του Σπάρτακου ήταν το ρόπαλο, καθώς όλοι οι παίκτες του Τόμ Μαζαράκη "είδαν" το pitch του Γιώργου Βουγλίτση (του pitcher που παίζει στο Μαρούσι) πετυχαίνοντας χτυπήματα μίας, δύο, ή και τριών βάσεων.
Ο Σπάρτακος είχε πάρει προβάδισμα από το πρώτο inning 3-6 και δεν κοίταξε ποτέ πίσω. Ιδιαίτερα στην έκτη του επίθεση γέμισε και άδειασε δύο φορές τις βάσεις και μάλιστα τη δεύτερη φορά με δύο out, απαντώντας έτσι στο Μαρούσι που είχε πετύχει νίκη με mercy rule στο πρώτο παιχνίδι της σειράς.
Για τον Σπάρτακο το μπαλάκι έριξε ο Δημήτρης Χατζηκυριάκος, ο οποίος συγκράτησε τα ρόπαλα των αντιπάλων και σε αντίθεση με τα δύο προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, είχε καλό κοντρόλ και επέτρεψε μόλις ένα walk. Σημείωσε μάλιστα και 7 strikeout.
Με αυτό το αποτέλεσμα οι δύο ομάδες αφήνουν ανοιχτούς λογαριασμούς για την επόμενη Κυριακή στις 11:00 το πρωτί, οπότε και θα γίνει, το τέταρτο παιχνίδι της σειράς.
Εκεί θα είμαστε και θα σας περιμένουμε να παρακολουθήσουμε τα πολύ ενδιαφέροντα παιχνίδια.
Ο pitcher του Σπάρτακου Δημήτρης Χατζηκυριάκος (στα αριστερά κοντά στην πρώτη βάση) βγάζει out τον δρομέα των αντιπάλων.
Το φετινό φθινόπωρο, με τις ωραίες του ζέστες και τον λαμπρό ήλιο αποδεικνύει περίτρανα ότι το Baseball είναι ένα παιχνίδι που μπορεί να ευδοκιμήσει άνετα στην Ελλάδα, αρκεί να ξεπεράσουμε τα κόμπλεξ μας.
Έτσι, σήμερα Κυριακή, δεκάδες παιδιά, έφηβοι, αλλά και μεγάλοι γέμισαν το ένα από τα δύο γήπεδα που βρίσκονται στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης δίπλα στον Υδατόπυργο της παλιάς αμερικανικής βάσης και προπονήθηκαν με την ψυχή τους, απολαμβάνοντας την χαρά που προσφέρει ο αθλητισμός.
Η ομάδα που ήταν στο γήπεδο και οι οποίοι προπονούνται κάθε Κυριακή στις 10 το πρωί, ήταν οι Lions Αλίμου, των οποίων το site είναι http://alimoslions.blogspot.gr ενώ σε περίπτωση που κάποιοι θέλετε να φέρετε τα παιδιά σας να μάθουν και αυτά Baseball, μπορείτε να τηλεφωνείτε στον επικεφαλής προπονητή Σπύρο Κονοφάο, στο 6944385521 ή στο 2109858778
Μάχη για να μείνει ζωντανός στη διεκδίκηση του Πρωταθλήματος Baseball δίνει αύριο στις 11:00 ο Σπαρτακος, απέναντι στο Μαρούσι 2004, το οποίο το προηγούμενο Σαββατοκύριακο κέρδισε την ομάδα της Γλυφάδας δύο φορές και έτσι βρίσκεται μία νίκη μακρυά από την κατάκτηση και του φετινού τίτλου για δεύτερη συνεχή χρονιά.
Το Μαρούσι έχει το momentum από τις δύο προηγούμενες αναμετρήσεις, είναι αλήθεια όμως ότι μία εβδομάδα είναι πολύς καιρός για να συνεχίσει αυτή η κεκτημένη ταχύτητα να έχει αγωνιστική σημασία. Όπως και να έχει πάντως, η ομάδα των βορείων προαστίων έχει το ψυχολογικό πάνω χέρι καθώς αναζητά να πετύχει το sweep και σίγουρα θα παίξει πιο άνετα από τον Σπάρτακο, ο οποίος βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, έχοντας χάσει μάλιστα από τον αιώνιο αντίπαλό του και με mercy rule στο πρώτο παιχνίδι της σειράς για το Πρωτάθλημα.
Το παιχνίδι σε κάθε περίπτωση αναμένεται ιδιαιτέρως ενδιαφέρον και δεν θα πρέπει να το χάσει όποιος όπαδός του Baseball στην Ελλάδα σέβεται τον εαυτό του.
Σας περιμένουμε λοιπόν αύριο το πρωί στα γήπεδα του Baseball στο Ελληνικό στην Λεωφόρο Βουλιαγμένης δεξιά από τον υδατόπυργο της παλιάς αμερικανικής βάσης, για ένα παιχνίδι με μεγάλη ψυχολογική φόρτιση, που ενδέχεται να κρίνει τον φετινό τίτλο.
Το Sports Illustrated πριν μερικές ημέρες δημοσίευσε στη σελίδα του τις 100 καλύτερες (αμερικάνικες) φωτογραφίες όλων των εποχών. Από αυτές, οι 22 αφορούν το Baseball και μάλιστα τέσσερις κοσμούν την πρώτη δεκάδα στις θέσεις 8,6,4 και 2.
Τις φωτογραφίες μπορείτε να τις δείτε κάνοντας κλικ στον σύνδεσμο παρακάτω, ενώ στη συνέχεια της ανάρτησης μπορείτε να διαβάσετε μία μικρή ανάλυσή μου για την κάθε φωτογραφία, καθώς οι λεζάντες που δίνονται από το Sports Illustrated είναι επιεικώς λακωνικές.
99 Willie Mays: Η φωτογραφία αυτή είναι γνωστή ως "The Catch". Με απλά λόγια λοιπόν είναι ΤΟ πιάσιμο. Ο Mays των New York Giants -γνωστός και ως "The Say Hey Kid"- πιάνει την μπάλα πάνω από τον ώμο του, τρέχοντας προς τα πίσω, σε ένα χτύπημα που σε οποιοδήποτε γήπεδο θα ήταν Homerun, καθώς έφτασε τα 420 πόδια. Στο Polo Grounds όμως αυτό δεν έγινε. Λόγω όμως του εντυπωσιακού πιασίματος και της άμεσης επιστροφής που έκανε ο Mays στο infield δεν σημειώθηκε ούτε σκοράρισμα παρά το γεγονός ότι υπήρχαν δρομείς στην δεύτερη και πρώτη βάση. Έτσι το παιχνίδι παρέμεινε 2-2. Και επειδή πρόκειται για μία σούπερ φάση, δείτε εδώ και το σχετικό βίντεο.
94 Greg Olson: Η φωτό είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Πρόκειται για μία σύγκρουση στο σπίτι τις οποίες και λατρεύω. Με το πόδια στον αέρα είναι ο Catcher των Braves Greg Olson, ο οποίος έχει πργαματικά εκσφενδονιστεί από τον δρομέα των Twins Dan Gladden ο οποίος έχει έρθει από την τρίτη βάση για να σκοράρει. Το Double Play όμως ήταν επιτυχημένο, καθώς ο Olson έχει στο γάντι του τη μπάλα.
89 Juan Marichal: Πρόκειται για έναν από τους καλύτερους pitchers όλων των εποχών, γνωστός για το ιδιαίτερο windup που συμπεριλάμβανε το μοναδικό ανέβασμα του ποδιού σχεδόν στο κατακόρυφο. Έπαιξε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας τους στους Giants και είχε τη δεκαετία του '60 τις περισσότερες νίκες από κάθε άλλο pitcher. Τελείωσε την καριέρα του με 243 νίκες έναντι 142 ηττών. Επίσης ήταν πολύ γνωστός για τις τακτικές εκφοβισμού των αντιπάλων, καθώς πολύ συχνά έστελνε το μπαλάκι κατευθείαν στο κράνος του batter.
83 Don Larsen & Yogi Berra: Ο Don Larsen είναι ο μοναδικός pitcher που έχει ρίξει perfect game σε post season. Και μάλιστα σε παιχνίδι World Series. Το πέτυχε στις 8 Οκτωβρίου του 1956 με τους Yankees και εδώ τον βλέπουμε να αγγαλιάζεται με τον catcher του μετά το 97ο pitch, το οποίο ήταν called strike. Ήταν ο 6ος pitcher που πετύχαινε perfect game στην ιστορία της MLB (σήμερα έχουν φτάσει τους 23).
72 Babe Ruth: Για τον Babe Ruth φαντάζομαι ότι δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Είναι ο θρύλος του Βaseball και πιθανότατα κανένας δεν τον έχει ξεπεράσει σε φήμη, σε όλα τα αθλήματα της Αμερικής. Την εποχή του ήταν ο πιο πολυφωτογραφημένος άνθρωπος των Ηνωμένων Πολιτειών. Εδώ τον βλέπετε ανάμεσα σε θαυμαστές του.
70 Hank Aaron: Ο Hank Aaron είναι ο άνθρωπος ο οποίος μέχρι το 2007 είχε το ρεκόρ των περισσότερων Homerun στην ιστορία της MLB. Έχει σημειώσει 755, ξεπερνώντας κατά 40 τον Babe Ruth. Αυτό βέβαια έφερε ιδιαίτερες πιέσεις το πρόσωπό του, καθώς το να σπάει το ρεκόρ του μεγάλου Babe και μάλιστα από εναν μαύρο, δημιούργησε τεράστιες αντιδράσεις από μεγάλο μέρος των οπαδών του Αθλήματος.
63 Bill Mazeroski: Αυτή η φωτογραφία, σχεδόν λέει την ιστορία της, καθώς μπορεί κανείς να την διαβάσει στο ταμπλό που είναι στο βάθος. Βρισκόμαστε στο 9ο inning του αγώνα ανάμεσα στους Yankees και τους Pirates. Το παιχνίδι είναι 9-9, καθώς η φιλοξενούμενη ομάδα της Νέας Υόρκης έχει σκοράρει δύο φορές στην τελευταία της επίθεση. Εδώ λοιπόν ο Mazeroski έχει κάνει ένα καλό χτύπημα (η μπάλα είναι διαγώνια δεξιά πάνω από το ρολόι) και κερδίζει το παιχνίδι για την ομάδα του, καθώς σημειώνει walk-off homerun. Μοναδική λεπτομέρεια. Ήταν το 7ο παιχνίδι του World Series του 1960 και το Homerun αυτό είναι το μοναδικό walk-off που έχει σημειωθεί ποτέ σε Game 7. 61 John F. Kennedy: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ βρίσκεται για πρώτη φορά σε γήπεδο του Baseball με την νέα του ιδιότητα. Μόλις έχει εκλεγεί τον Ιανουάριο, και τέσσερις μήνες μετά εμφανίζεται στο Griffith Stadium της Washington για να ρίξει το πρώτο pitch για το Opening Day. Μαζί του είναι και ο αντιπρόεδρός Lindon Johnson, ο οποίος στη συνέχεια τον διαδέχθηκε στην προεδρεία.
57 Pete Rose: Ο Pete Rose (που εδώ τον βλέπετε να βουτάει εντυπωσιακά για να κατακτήσει μία βάση) είναι ένας παίκτης (και κάποια στιγμή ταυτόχρονα προπονητής των Reds) που δεν θα ακούσετε να τον αναφέρουν συχνά. Κι ας είναι πρώτος σε όλη την MLB σε hits (4.256) σε at-bats (14.053) και σε παιχνίδια που συμμετείχε (3.562). Αιτία η μόνιμη διαγραφή του από την MLB για την συμμετοχή του σε παράνομο στοίχημα αποτελεσμάτων Baseball την περίοδο που ήταν ακόμη ενεργός. Διεγράφη τον Αύγουστο του 1989.
55 Pittsburgh Piretes fans: Τρεις λεζάντες πιο πάνω, στο νούμερο 63 σας είχα γράψει για τον Bill Mazeroski και για τον τρόπο που έδωσε το World Series στους Pirates με walk-off homerun. Εδώ λοιπόν βλέπετε τους οπαδούς της ομάδας να πανηγυρίζουν αυτό το χτύπημα, ανεβασμένοι στην κορυφή ενός κτηρίου του Πανεπιστημίου της πόλης, το οποίο "έβλεπε" στο Forbes Field, το τότε γήπεδο της ομάδας.
51 Ted Williams: Εδώ ο Ted Williams προφανώς αποκαλύπτει στους γύρω του τα μυστικά για να χτυπάει κανείς με τον δικό του ρυθμό. Πρόκειται για τον παίκτη που εκτός από τα πολλά παρατσούκια του (The Kid, The Splendid Splinter, Teddy Ballgame και The Thumper) είναι επίσης γνωστός και ως "The Greatest Hitter Who Ever Lived". Ο λόγος απλός: Έχει το υψηλότερο average (,344) ανάμεσα στους παίκτες με περισσότερα από 500 homerun, ενώ είναι ο τελευταίος παίκτης που κατάφερε να πετεύχει πάνω από ,400 σε μία χρονιά. Ήταν ,406 το 1941.
46 Jackie Robinson: Για τον Jackie Robinson τα λόγια περιττεύουν. Είναι ο πρώτος παίκτης που έσπασε το φυλετικό φράγμα στην MLB. Ήταν 15 Απριλίου 1947, γι' αυτό και κάθε χρόνο στις 15 Απριλίου (ξεκινώντας από το 1997) όλοι οι παίκτες της MLB φορούν στην πλάτη τους τον αριθμό του -το 42- ο οποίος έχει αποσυφθεί από το σύνολο του πρωταθλήματος, μία τιμή που δεν έχει γίνει σε κανέναν άλλο παίκτη, σε κανένα άλλο άθλημα. Εδώ "κλέβει" το σπίτι - μία κίνηση που χρειάζεται πολύ τόλμη και ταχύτητα. Σε αυτό το παιχνίδι οι Dodgers έχασαν από τους Yankees, πήραν όμως το πρωτάθλημα σε 7 παιχνίδια.
40 Roberto Clemente: Η περίπτωση του Roberto Clemente είναι μοναδική. Το όνομά του φιγουράρει 28ο στην λίστα με τα περισσότερα hits και μάλιστα με το στρογγυλό νούμερο 3000. Το πέτυχε το 1972 και μερικούς μήνες αργότερα (στις 31 Δεκεμβρίου της ιδιας χρονιάς) σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα, καθώς πετούσε προς το Πόρτο Ρίκο μεταφέροντας βοήθεια (σε τρόφιμα και αθλητικά αξεσούαρ) στους φτωχούς κατοίκους της χώρας του. Ήταν 38 ετών και είχε παίξει 18 σεζόν στην MLB.
36 Mark McGwire: Πρόκειται για έναν εντυπωσιακό παίκτη. Τόσο λόγω της ικανότητάς του στο ρόπαλο, όσο και του μεγέθους του που του έδωσε τον τίτλο Big Mac. Είναι ο παίκτης που έσπασε το ρεκόρ του Roger Marris για τα περισσότερα Homerun σε μία σεζόν, πετυχαίνοντας το 62ο στις 7 Σεπτεμβρίου του 1998. Συνολικά εκείνη τη χρονιά πέτυχε 70, ένα νούμερο που έχει περάσει μόνο ο Barry Bonds με 73. Όμως... το 2010 παραδέχθηκε ότι χρησιμοποιούσε αναβολικά καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Κάτι άλλωστε που έκανε και ο Barry Bonds κι ας μην το έχει παραδεχθεί ποτέ.
33 LSU Tigers Baseball Team: Πρόκειται για την σημαντικότερη ομάδα κολλεγιακού Baseball της Αμερικής. Είναι η μόνη που μέσα στη δεκαετία του 1990 με 2000 κέρδισε το πρωτάθλημα πέντε φορές στις πέντε που έφτασε στα τελικά. Μάλιστα στις 17 Ιουνίου 2000 η ομάδα κατέκτησε το Πανεπιστημιακό World Series κερδίζοντας 13-0 στα παιχνίδια που έδωσε. Σε αυτό τον αγώνα αρχικά έχανε με 5-2, όμως τελικά κέρδισε με walk-off hit που έφερε στο plate τον Ryan Theriot, τον παίκτη που φέτος σκόραρε και έσπασε στο 10ο inning την ισοπαλία με τους Tigers κερδίζοντας το World Series της MLB για τους Giants.
26 Cal Ripken Jr.: Πρόκειται για έναν παίκτη που -όχι άδικα- οι οπαδοί των Orioles τον ονόμασαν The Ironman, λόγω του γεγονότος ότι έπαιξε συνεχόμενα σε 2.632 παιχνίδια, προσπερνώντας κατά 502 παιχνίδια τον μέχρι τότε κάτοχο του ρεκόρ, Lou Gehrig, ο οποίος είχε σημειώσει το δικό του ρεκόρ 56 χρόνια πρίν. Στη φωτογραφία βλέπουμε τον Ripken να χαιρετά τους φιλάθλους μετά το παιχνίδι 2.131, μία στιγμή που έχει ψηφιστεί από τους οπαδούς ως "η πιο αξιομνημόνευτη στο Baseball".
24 Joe Dimaggio: Πρόκειται για έναν από τους μεγάλους του Baseball και τους μεγάλους των Yankees. Συνήθως μνημονεύεται μαζί με τον Mickey Mantle, ή τον Roger Marris, καθώς είναι μία απο τις μεγάλες φιγούρες της ομάδας αυτής. Έπαιξε για 13 χρόνια με τη Νέα Υόρκη και είναι πιο γνωστός για τα 56 συνεχόμενα παιχνίδια που είχε πετύχει hit, ένα ρεκόρ που ξεκίνησε στις 15 Μαΐου του 1941, τελείωσε στις 16 Ιουλίου του ίδιου χρόνου και δεν έχει ξεπεραστεί ακόμη.
15 Barry Bonds: Σε αυτή την φωτογραφία, βλέπουμε τον παίκτη να κοιτάζει την μπάλα, η οποία θα φύγει έξω από το γήπεδο (στην προκειμένη περίπτωση των Nationals) για την 756η φορά στην καριέρα του Bonds. Ήταν η ημέρα που η MLB απέκτησε τον νέο βασιλιά των Homeruns, καθώς ο Hank Aaron μετά από 33 χρόνια περνούσε στη δεύτερη θέση. Αυτή η κατάκτηση από τον Bonds (τελικά σημείωσε 762 Homeruns) δημιούργησε τεράστια αντιπαράθεση ανάμεσα στους οπαδούς του Baseball για το αν άξιζε το ρεκόρ λόγω των (μάλλον βάσιμων) υποψιών ότι έπαιρνε αναβολικά. Είναι χαρακτηριστική η φράση που έλεγαν κάποιοι: "Babe did it on burgers and beer...", ενώ κάποια στιγμή είχε ακουστεί ότι το γραφείο του Επιτρόπου σκεφτόταν δίπλα από το ρεκόρ να βάλει έναν αστερίσκο που να υποδηλώνει ότι το ρεκόρ έγινε κάτω από αδιευκρήνιστες συνθήκες.
8 Hank Aaron: Είναι η στιγμή που όλοι οι οπαδοί του Baseball (κάποιας ηλικίας) μπορούν να σου πουν πού βρίσκονταν και τί έκαναν. Είναι η στιγμή που ο Hank Aaron σημειώνει το Homerun 715 και προσπερνάει τον Babe Ruth. Στη συνεχεια χτύπησε άλλα 40 homeruns και κράτησε το ρεκόρ του μέχρι το 2007.
6 Kirk Gibson: Η φωτογραφία δεν έχει καμία ιστορική αξία, απλά είναι μία φοβερή φωτογραφία, ασχέτως αν ο Gibson την επόμενη ημέρα έπαιξε το τελευταίο του παιχνίδι. Είναι μία εντυπωσιακή σύγκρουση στο "σπίτι" όπου ο παίκτης των Tigers συγκρούεται με τον catcher των Royals Pat Borders. Απλά είναι μία ακόμη ευκαιρία να καταρρίψω τον μύθο ότι το Baseball δεν έχει φυσική επαφή και να εξηγήσω ότι στο Baseball δεν υπάρχει το concept του φάουλ αλλά ούτε και η ιδέα του αντιαθλητικού παιχνιδιού. Αν κάποιος βρεθεί μπροστά στον δρομέα, αυτός μπορεί να τον γκρεμίσει. Αν έχει τη μπάλα στα χέρια του, τότε ο δρομέας είναι out. Αν δεν την έχει τότε... κακώς ήταν εκεί. Οπότε, το γεγονός ότι ο catcher έχει δεχθεί ένα πολύ γερό χτύπημα στο πρόσωπο δεν λέει τίποτα.
4 Manny Ramirez: Πρόκειται για άλλη μία εκπληκτική φωτογραφία χωρίς ιστορική σημασία. Ο Manny Ramirez, ένας από τους πιο τρελούς παίκτες στο Baseball, όπου πολύ συχνά κάνει πράγματα τα οποία δικαιολογούνται με την πρόταση "Manny just being Manny", εδώ πετάει προς την δεύτερη βάση την οποία κλέβει. Το τέλος της καριέρας του Manny πάντως ήταν μάλλον θλιβερό, καθώς συνελήφθει δύο φορές να έχει κάνει χρήση αναβολικών, εξέτησε μία φορά τα 50 παιχνίδια ποινή, την επόμενη φορά όφειλε να μείνει εκτός για 100 παιχνίδια, έκανε έφεση και έγιναν και αυτά 50, αλλά παρά το minor league συμβόλαιο που υπέγραψε με του Athletics, 16 παιχνίδια μετά, σε μία ομάδα ΑΑΑ ζήτησε να σταματήσει.
2 Lou Gehrig: Πρόκειται για την πιο συγκινητική στιγμή στην ιστορία του Baseball. Ο Lou Gehrig -γνωστός μέχρι τότε με το παρατσούκλι Iron Horse λόγω των 2.130 συνεχόμενων παιχνιδιών που είχε παίξει- ανακοινώνει σε μία ομιλία 277 λέξεων στο γήπεδο των Yankees, ότι είναι αναγκασμένος να σταματήσει να παίζει Baseball, καθώς πάσχει από Αμνυοτροφική Πλάγια Σκλήρυνση, μία πάθηση που εκφυλίζει τα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης και σήμερα φέρει το όνομα το παίκτη προς τιμή του.
Δύο χρόνια μετά από αυτή τη στιγμή ο Gehrig πέθανε, έχοντας σημειώσει στην καριέρα του ένα ακόμη ρεκόρ που καταρρίφθηκε μόλις πρόσφατα. Είχε χτυπήσει 23 Grand Slams, ένα νούμερο που ισοφάρισε ο Alex Rodriguez μόλις φέτος, 71 χρόνια μετά.
Στην ομιλία του ο παίκτης αυτοχαρακτηρίστηκε ως "ο πιο τυχερός άνθρωπος σε αυτό τον κόσμο"!
Λίγο μικρότερο σε σχέση με πέρυσι θα είναι φέτος το offseason, καθώς από τις 2 Μαρτίου και μέχρι τις 19 Μαρτίου θα διεξαχθεί το World Baseball Classic, το Mundial του Baseball, στο οποίο συμμετέχουν σε εθνικό επίπεδο επαγγελματίες παίκτες απ' όλο τον κόσμο. Βέβαια (για να σας δώσω και τα ντεσού) ενώ όλες οι ομάδες της MLB έχουν συμφωνήσει ότι θα επιτρέπουν στους παίκτες τους να συμμετάσχουν στους αγώνες του WBC, στο παρασκήνιο ασκούν συνεχώς πιέσεις προκειμένου να συμβεί το αντίθετο.
Με απλά λόγια, οι ιδιοκτήτες δεν θέλουν να βλέπουν τα μεγάλα τους αστέρια να κινδυνεύουν να τραυματιστούν, ή απλά να κουραστούν και να μην είναι έτοιμοι για το Opening Day. Τελευταίο θύμα λοιπόν αυτών των πιέσεων είναι ο Yu Darvish, ο οποίος διέπρεψε στο WBC του 2009 και με ένα εκπληκτικό slider έφερε το τρόπαιο στην Ιαπωνία για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Φέτος όμως ο Darvish δεν θα είναι στο WBC, καθώς οι Rangers που έχουν πλέον υπογράψει μαζί του συμβόλαιο έξι ετών με 60 εκατομμύρια δολάρια, δεν θέλουν ούτε να ακούσουν ότι ο Yu θα παίξει με την εμφάνιση της Ιαπανίας. Έτσι είναι κύριοι. Τα λεφτά έχουν πάντα τον τελευταίο λόγο.
Ο χειμώνας μπορεί να μην έχει μπει ακόμη για τα καλά (ειδικά εδώ στην Αθήνα το φετινό φθινόπωρο είναι πολύ γλυκο), εδώ στο Baseball-bet.gr όμως το μυαλό μας μετράει συνεχώς μέρες για να περάσουν οι κρύοι μήνες και να ξαναρχίσει το Baseball season.
Για το λόγο αυτό σας αναρτώ εδώ τις σημαντικές ημέρομηνίες των επόμενων μηνών, έτσι ώστε να έχουμε ορόσημα. Έτσι ο χρόνος περνάει πιο γρήγορα.
November 12, 2012
AL and NL Jackie Robinson Rookie of the Year Awards announced
November 13, 2012
AL and NL Managers of the Year announced
November 14, 2012
AL and NL Cy Young Award winners announced
November 15, 2012
AL and NL Most Valuable Players announced
November 15-19, 2012
World Baseball Classic Qualifier 3 in Panama City, Panama (Brazil, Colombia, Nicaragua, Panama)
November 15-18, 2012
World Baseball Classic Qualifier 4 in New Taipei City, Taiwan (Chinese Taipei, New Zealand, Philippines, Thailand)
November 30, 2012
Midnight ET, last date to tender contracts
December 3-6, 2012
Baseball Winter Meetings, Nashville, Tenn.
December 6, 2012
Rule 5 Draft, Nashville, Tenn.
March 2-6, 2013
World Baseball Classic, First Round
Pool A - Fukuoka, Japan (Fukuoka Dome): Japan, Cuba, China, Qualifier TBD
March 2-5, 2013
World Baseball Classic, First Round
Pool B - Taichung, Taiwan (Intercontinental Stadium): Korea, Netherlands, Australia, Qualifier TBD
March 7-10, 2013
World Baseball Classic, First Round
Pool C - San Juan, Puerto Rico (Hiram Bithorn Stadium): Venezuela, Puerto Rico, Dominican Republic, Qualifier TBD
March 7-10, 2013
World Baseball Classic, First Round
Pool D - Phoenix, Ariz. (Chase Field & Salt River Fields at Talking Stick): United States, Mexico, Italy, Qualifier TBD
March 8-10, 2013
World Baseball Classic, Second Round
Pool 1 - Tokyo, Japan (Tokyo Dome)
March 12-16, 2013
World Baseball Classic, Second Round
Pool 2 - Miami, Fla. (Marlins Park)
March 17-19, 2013
World Baseball Classic, Championship Round
Finals - San Francisco, Calif. (AT&T Park)
Μία νίκη μακριά από την κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου πρωταθλήματός βρίσκεται το Μαρούσι, καθώς στους πρώτους δύο αγώνες των Play Offs που έγιναν το Σάββατο και την Κυριακή 3 και 4 Νοεμβρίου, απέσπασε δύο νίκες απέναντι στον αιώνιο αντίπαλό του τον Σπάρτακο Γλυφάδας.
Το πρώτο παιχνίδι έλειξε με πολύ μεγάλη διαφορά 16-4 και μάλιστα με mercy rule στο 8ο inning, γεγονός που θα πρέπει πραγματικά να καταρράκωσε την ψυχολογική κατάσταση (και όχι την ψυχολογία που είναι επιστήμη) των παικτών του Σπάρτακου. Τα λάθη και από τις δύο ομάδες ήταν πολλά και χαρακτήρισαν το παιχνίδι, η ομάδα που τα πλήρωσε όμως περισσότερο ήταν ο Σπαρτακος που σημείωσε 6 errors σύνολο, έναντι 3 της ομάδας από τα βόρεια προάστια. Δείτε εδώ το box του αγώνα.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
R
H
E
MARU
4
0
0
2
2
4
0
4
16
9
3
SPAR
2
0
0
0
0
2
0
0
4
7
6
Ο δεύτερος αγώνας της σειράς που έγινε την Κυριακή εξελίχθηκε σε ντέρμπι. Στην αρχή για άλλη μία φορά τον πρώτο λόγο είχε το Μαρούσι, που έφτασε στο 7ο inning να κερδίζει 4-9, όμως με ένα επιθετικό κρεσέντο 6 πόντων στην αρχή του 8ου inning, ο Σπάρτακος ξαναμπήκε στο παιχνίδι και πέρασε μπροστά. Δυστυχώς όμως για την ομάδα από τη Γλυφάδα, η συνέχεια είχε τη μορφή θρίλερ. Το παιχνίδι στο τέλος του 8ου inning ήταν ισόπαλο 10-10 και έφτασε με αυτό το σκόρ μέχρι και την παράταση. Ο Σπάρτακος ως φιλοξενούμενη ομάδα ροπάλισε πρώτη και σημείωσε ένα run, όταν όμως το Μαρούσι βγήκε για την δική του επίθεση, βρήκε και τον πρωταγωνιστή του αγώνα στο πρόσωπο του Κυριάκου Κουρτζόγλου, ο οποίος με ένα walk off χτύπημα μίας βάσης έδωσε το νικητήριο run στο Μαρούσι. Δείτε εδώ το box του αγώνα.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
R
H
E
SPAR
2
0
0
0
0
0
2
6
0
1
11
11
7
MARU
0
2
3
0
3
0
1
1
0
2
12
14
5
Η επόμενη αναμέτρηση είναι το Σάββατο το πρωί στις 11.
Ένας καλός αναγνώστης του site μου απέστειλε μία είδηση που ανέβασε ένα ελληνικό site. Σε αυτή την ανάρτηση λοιπόν συμβαίνουν δύο εντυπωσιακά πράγματα:
1. Το site iefimerida ασχολείται με το baseball και κάνει θέμα την ύπαρξη ενός βίντεο, που όμως έχει αναρτηθεί στο Youtube από το 2010. Μάλιστα ο συντάκτης γράφει: "Μπορεί στην Ελλάδα να μην είμαστε λάτρεις του μπέισμπολ, ωστόσο ένα
προπολεμικό βίντεο από τις ΗΠΑ, από αγώνα μπέισμπολ προκαλεί ενδιαφέρον."
2. Το βίντεο είναι όντως εντυπωσιακό για εμάς που λατρεύουμε το baseball, καθώς αυτές οι εικόνες έχουν γυριστεί το 1939 στο Yankee Stadium και είναι... έγχρωμες!
Ο απολογισμός μίας χρονιάς είναι πάντα η στιγμή της αλήθειας. Για τους Giants ήταν μία στιγμή μοναδική, με μία ολόκληρη πόλη στα πόδια τους, για δεύτερη φορά μέσα σε τρία χρόνια. Βέβαια, η φετινή παρέλαση των πρωταθλητών δεν θα μπορούσε να είναι η ίδια με εκείνη του 2010, όταν οι Γίγαντες έφεραν στην πόλη του San Francisco το πρώτο πρωτάθλημα από τότε που μετακόμισαν από τη Νέα Υόρκη το 1958. Έτσι η ξηρασία 52 χρόνων ξαφνικά έγινε καταιγίδα τίτλων. Όλα λοιπόν ήταν πολύ πιο χαλαρά, πολύ πιο προσγειωμένα.
Εντυπωσιακό hilight ήταν όταν ο δήμαρχος του San Francisco, μαζί με το κλειδί της πόλης, έδωσε στον Larry Bear τον διευθύνοντα σύμβουλο των Giants, και την χρυσή σκούπα της πόλης... φαντάζομαι καταλαβαίνετε γιατί.
Από την άλλη πρέπει και εγώ να κάνω τον απολογισμό μου. Κρίνω τη χρονιά ιδιαιτέρως επιτυχημένη, όχι μόνο στο επίπεδο των επισκέψεων, όπου όπως σας έγραψα ήδη υπήρξε μία αύξηση 482% (!!!!!) στο pick των επισκέψεων, αλλά και στο επίπεδο των προβλέψεων.
Στο σύνολο όλης της σεζόν στα 162 παιχνίδια που έδωσαν όλες οι ομάδες, μαζί και με το post season η επιτυχία των προβλέψεών μου έφτασε στο 61,8%, ενώ μόνο στο Postseason, όπου πραγματικά οι επιτυχίες ήταν πάρα πολλές, οι επιτυχημένες προβλέψεις έφτασαν στο 71,2% (!!!!) από 65% πέρυσι.
Από την άλλη, έχω να υπερηφανεύομαι, ότι έφτασα πολύ κοντά και στην επιλογή του σωστού κατακτητή του πρωταθλήματος, καθώς είχα στοιχηματίσει από τον Μάρτιο ότι το πρωτάθλημα θα το έπαιρναν οι Tigers, οι οποίοι έφτασαν στον τελικό, αλλά όπως είπε και ο General Manager των Giants Brian Sabean "δεν ήξεραν τί τους ερχόταν".
Για το τέλος άφησα έναν ακόμη απολογισμό, στον οποίον όμως δεν πήγα αρκετά καλά.
Από τις 13 Μαρτίου είχα αναρτήσει τα προγνωστικά για τους νικητές των Divisions, μία ανάρτηση την οποία τιμήσατε με τις περισσότερες επισκέψεις από κάθε άλλη, φτάνοντας στα 723 κλικς, πολύ μακριά από τη δεύτερη ανάρτηση που έχει 550. Δεν θα μπορούσα λοιπόν να αποσιωπήσω τα αποτελέσματα αυτά. Σας παραθέτω λοιπόν τις προβλέψεις που είχα κάνει τότε και σε παρένθεση βάζω τη θέση που κατέκτησε η επιλογή μου (με ένα μικρό σχόλιο) και τους τελικούς νικητές.
AL EAST: Tampa Bay Rays (3οι - 1οι οι Yankees)
AL CENTRAL: Detroit Tigers (success)
AL WEST: Texas Rangers (2οι την τελευταία ημέρα - 1οι οι Athletics)
NL EAST: Philadelphia Phillies (απογοητευτικά 3οι - 1οι οι Nationals)
NL CENTRAL: Cincinatti Reds (success)
NL WEST: Arizona Diamond Backs (3οι - 1οι οι Giants)
Οι Giants ακόμη γιορτάζουν και μαζί τους κι εγώ, έστω εξ' αποστάσεως, καθώς και τί δεν θα έδινα να βρισκόμουν προχθές το βράδυ στο Civic Center Plaza, στο κέντρο του San Francisco, όταν ο Romo έβγαλε strikeout τους τρεις τελευταίους ροπαλιστές των Tigers. Δείτε το στο βίντεο που ακολουθεί.
Επίσης δείτε τί έγινε στο μπαρ Finnerty's στη Νέα Υόρκη, το οποίο γέμισε με οπαδούς των Giants (ενδεχομένως και των Yankees που χαίρονταν να βλέπουν τους Tigers να χάνουν με Sweep και άρα να ξεπληρώνονται με το ίδιο νόμισμα για το sweep στην ομάδα της Νέας Υόρκης) και όλα αυτά ενώ η πόλη βρισκόταν κάτω από προειδοποιήσεις για την ανάγκη εκκένωσης λόγω του τυφώνα Sandy.
Και δεν είναι μόνο αυτά, αύριο στις 31 Οκτωβρίου, θα υπάρξει και παρέλαση στο San Francisco των παικτών με το World Series στα χέρια. Έτσι, πιθανότατα μετά από δύο χρόνια θα έχουμε μία επανάληψη της μεγαλύτερης επιδημίας ψευτογρίπης που χτύπησε ποτέ την πόλη, με τα γραφεία των εταιριών να είναι σχεδόν άδεια από υπαλλήλους, αλλά τους δρόμους γεμάτους από οπαδούς, με πορτοκαλί καπέλα, πορτοκαλί μπλουζάκια, πορτοκαλί κονφετί, πορτοκαλί γιρλάντες, πορτοκαλί φωτάκια και εγώ δεν ξέρω τί άλλο, για να υποδεχθούν την ομάδα που κέρδισε δύο φορές τα τελευταία τρία χρόνια το World Series. Και μάλιστα το έκανε και τις δύο φορές εκτός έδρας. Το 2010 στο Texas σε πέντε παιχνίδια και φέτος στο Detroit σε τέσσερα παιχνίδια.
Έτσι, οι Giants έχουν κατηγορηθεί και τις δύο φορές ότι έχουν παίξει το πιο βαρετό World Series, για όλους τους άλλους εκτός από τους οπαδούς τους, οι οποίοι χθες περίμεναν για δύο περίπου ώρες να φτάσουν τα πούλμαν με την αποστολή των Γιγάντων από το Διεθνές Αεροδρόμειο του San Francisco στο AT&T Park. Έκεί λοιπόν τους έδωσαν μία πρόγευση του τί θα ακολουθήσει αύριο.
Με την νίκη των Giants κλείνει και η φετινή χρονιά και σίγουρα οι περισσότεροι από εσάς θα σταματήσετε να επισκέπτεστε αυτή τη σελίδα, καθώς θα στρέψετε το στοιχηματικό σας ενδιαφέρον αλλού. Κάποιοι ελπίζω να παραμείνετε τακτικοί επισκέπτες του Baseball-bet.gr, καθώς όλο το χειμώνα θα συνεχίσω να ενημερώνω ανα τακτά διαστήματα τη σελίδα με νέα από το offseason, κυρίως μεταγραφές, επιστροφές τραυματιών που μας έλειψαν φέτος (όπως ο Wilson και ο Rivera), αλλά και άλλες ειδήσεις, όπως για παράδειγμα την προβολή της ταινίας "42" που είναι αφιερωμένη στον πολύ μεγάλο Jackie Robinson, τον παίκτη που έσπασε το φυλετικό φράγμα στο Baseball και έπαιξε πρώτος στην MLB.
Για εμένα πάντως σήμερα τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Από τη μία αισθάνομαι μία υπέρτατη χαρά καθώς στην δεύτερη χρονιά λειτουργίας του site βλέπω και μοιράζομαι μαζί σας την κατάκτηση από την ομάδα μου -τους Giants- του World Series. Ξενύχτησα μαζί τους και μαζί με κάποιους από εσάς, γράψαμε σχόλια, twits, ανταλλάξαμε emails και μάλιστα με κάποιους γνωρίστηκα και από κοντά, καθώς δυο εκ των αναγνωστών του site αποφάσισαν να ξεκινήσουν και προπονήσεις με την ελληνική ομάδα μου, την Ευρυάλη Γλυφάδας και ήδη εμφανίζουν βελτίωση στην τεχνική τους.
Από την άλλη όμως, από σήμερα ξεκινά για εμένα η βαρυχειμωνία της έλλειψης του εκπληκτικού αυτού αθλήματος, που τόσο πολύ προσπαθώ χρόνια τώρα να βοηθήσω την εισαγωγή του στην αθλητική ατζέντα των Ελλήνων. Ξέρω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο και πιθανότατα δεν θα τα καταφέρω, όμως δεν χάνω την ελπίδα μου και χαίρομαι που το Στοίχημα μου δίνει αυτή την ευκαιρία να φέρω όσο περισσότερους μπορώ σε επαφή με τον υπέροχο κόσμο του Baseball.
Ήδη λοιπόν μετράω αντίστροφα. Μετράω για τις 152 ημέρες που μας χωρίζουν από την έναρξη της επόμενης σεζόν που θα ξεκινήσει στις 31 Μαρτίου. Φέτος όμως θα υπάρξουν και μερικές αναλαμπές Baseball νωρίτερα. Στις 15 με 19 Νοεμβρίου διεξάγεται προκριματικό τουρνουά για το World Baseball Classic, το Μουντιάλ του Baseball, του οποίου η τελική φάση θα διεξαχθεί στο San Francisco τον Μάρτιο. Έχω λοιπόν κάτι να περιμένω.
Μέσα λοιπόν από αυτή την ανάρτηση θέλω να σας ευχαριστείσω για την υποστήριξή σας, καθώς η φετινή πορεία του site ήταν εντυπωσιακή σε σχέση με την πρώτη -κουτσουρή- χρονιά που ξεκίνησε στις 21 Ιουλίου του 2011. Πέρυσι λοιπόν, τα περισσότερα κλικ που συγκέντρωσε το site σε ένα μήνα ήταν 2.641 τον Αύγουστο, ενώ φέτος, τα περισσότερα κλικ ενός μήνα ήταν 12.733 τον Σεπτέμβριο. Η διαφορά είναι εντυπωσιακή. Έτσι από την πρώτη Απριλίου που άρχισε επισήμως το φετινό πρωτάθλημα, το site δέχθηκε 50.485 χτυπήματα, από 28.639 unique visitors προσελκύοντας συνολικά 9.987 επισκέπτες πρώτης φοράς. Δηλαδή 47 κατά μέσο όρο κάθε ημέρα.
Σας ευχαριστώ πολύ και σας υπόσχομαι ότι το site θα συνεχίσει να βελτιώνεται και δεν αποκλείεται του χρόνου (παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα μας) να καταφέρω να αλλάξω πλήρως τη δομή του, δίνοντάς σας περισσότερες στοιχηματικές πηγές, βαθύτερες αναλύσεις και πιο επιτυχημένες προβλέψεις. Έχω μόλις 152 ημέρες για να τα καταφέρω και ήδη ξεκίνησα.
Το Sweap έγινε!!!
Οι Giants αποδεικνύονται επτάψυχοι και παίρνουν 7 παιχνίδια στη σειρά για να γίνουν επάξια οι πρωταθλητές του 2012.
Το παιχνίδι ήταν αντάξιο των World Series.
Πρώτοι σκόραραν οι Giants.
Με Homerun δύο πόντων του Cabrera πέρασαν μπροστά οι Tigers.
Γρήγορα απάντησαν οι Giants επίσης με Homerun δύο πόντων από τον Posey. Έτσι, μίλησαν στον ίδιο παιχνίδι δύο ρόπαλα που ήταν σιωπηλά όλο το postseason και κυρίως το World Series.
Ο πρόεδρος των Giants Larry Bear λαμβάνει το τρόπαιο
Στην επόμενη επίθεση το παιχνίδι ισοφαρίστηκε με solo Homerun του Young.
Στο τέλος όμως φάνηκε η ανωτερότητα του Bullpen των Giants. Οι Tigers δεν είχαν ούτε ένα hit από το 6ο inning και μετά, ενώ οι Giants κατάφεραν στο 10 inning με τον Theriot και τον Scutaro να σημειώσουν έναν πόντο. Τον πόντο που χώρισε τελικά τις δύο ομάδες.
Όταν πια ο Romo ανέλαβε το μπαλάκι τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για τους Tigers. Το είχαν ξαναδεί το έργο. Ο Romo φέτος είναι αχτύπητος και με strike out στον Cabrera τελείωσε αυτόν τον ψυχοβγάλτη.
Τελευταία ανάρτηση της φετινής σεζόν η σημερινή, και αμέσως μετά θα αρχίσει για μένα ο μακρύς και σκοτεινός Χειμώνας χωρίς το αγαπημένο μου παιχνίδι. Τελευταία ανάρτηση καθώς οι Giants πηγαίνουν να "σκουπήσουν" τους Tigers, οι οποίοι από την πενθήμερη ξεκούραση ανάμεσα στο ALCS και το World Series έχουν καταστραφεί επιθετικά. Έτσι, η ομάδα έχει χάσει το δυνατό της σημείο. Από την άλλη, βρίσκονται απέναντι σε μία άμυνα, η οποία δεν κάνει λάθη, νιώθει πολύ σίγουρη και κεφαλαιοποιεί πάνω στα λάθη των άλλων.
Στο επίκεντρο των Giants όμως βρίσκεται το pitching. Πρόκειται για το βασικό χαρακτηριστικό της ομάδας, το οποίο με την απόδοσή του έχει σιγήσει, όχι μόνο τα ρόπαλα των Tigers, αλλά και των Cardinals πριν από αυτούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα τελευταία έξι παιχνίδια που έχουν κερδίσει οι Giants, το ERA των pitchers είναι 0,47 (!!!!!!) που σημαίνει ότι έχουν δεχθεί δύο earned runs σε 38 2/3 innings!!!
Στο χθεσινό παιχνίδι λοιπόν, (θα το παινευτώ τί να κάνω) έγινε ό,τι είπα. Ο Vogelsong έσκισε. Ο προπονητής του δεν τρόμαξε να τον βγάλει νωρίς από το παιχνίδι μόλις είδε ότι έγινε ασταθής (στο 6ο inning, ενώ ο Sanchez πήγε και όλο το 7ο) και έβαλε τον Lincecum, ενώ για closer έφερε τον Romo. Ήταν αξριβώς τα δύο ονόματα που είχα αναφέρει στην χθεσινή μου ανάρτηση. Επίσης, φάνηκε στα μέσα του παιχνιδιού η απογοήτευση των ροπαλιστών του Detroit, αλλά και των οπαδών, οι οποίοι πλέον στα δύο τελευταία innings ούτε που ακούγονταν. Ξέρουν άλλωστε ότι ποτέ καμία ομάδα δεν έχει ανακάμψει στο World Series όταν χάνει 3-0. Θυμούνται επίσης πως είχαν χάσει με μόλις μία νίκη το Πρωτάθλημα του 2006, όταν είχαν πάρει πάλι με σκούπισμα το ALCS.
Σήμερα λοιπόν τί θα γίνει; Νομίζω την άποψή μου σας την έγραψα από την πρωτη γραμμή αυτής της ανάρτησης. Αν δεν την καταλάβατε ξαναδιαβάστε την.
606 San Francisco Giants @ Detroit Tigers
O Perfect Cain. Ένας από τους 23 που έχουν πετύχει τέλειο παιχνίδι
Ο Matt Cain είναι κάτι σαν τον Verlander. Δεν είναι δυνατόν να πας εναντίον του. Και γιατί να πας άλλωστε; Που γράφει ότι δεν θα πάει καλά ο Cain και θα πάνε καλά τα ρόπαλα των Tigers που χτυπούν στο World Series με ,165; Που γράφει ότι θα πάει καλά ο Scherzer και θα ξεπεράσει τα 6 innings όταν έχει να το κάνει πάνω από πέντε παιχνίδια; Και γιατί το λέω αυτό; Διότι αυτό φαίνεται να είναι το σημαντικότερο σημείο του παιχνιδιού. Αν ο starter των Tigers πάει βαθιά, θα πάρουν το παιχνιδι. Αν πάει άσχημα, τα πράγματα έχουν τελειώσει.
Από την μία λοιπόν έχουμε τους Giants που χτυπούν εκπληκτικά εδώ και 6 παιχνιδια και στο βουναλάκι τον Cain. Και μπορεί μεν να έχει δύο νίκες και δύο ήττες στα playoffs, στο τελευταίο του παιχνίδι όμως απέναντι στους Cardinals (τί να γράφω τώρα τους μισητούς, αφού τους πατήσαμε) ήταν αλάνθαστος. Δεν δέχθηκε κανένα run και φυσικά η ομάδα κέρδισε με shutout. Αυτή η λέξη λοιπόν έχει γίνει ο εφιάλτης των Tigers. Η ομάδα που είχε κάνει δύο shutout σε όλη τη regular season (τα λιγότερα στην MLB), έχει τώρα τρια στο postseason και μάλιστα τα δύο back-to-back. Αυτό λοιπόν πιστεύω ότι έχει καταρρακώσει την ψυχολογική τους κατάσταση (και όχι την ψυχολογία που είναι επιστήμη). Από την άλλη, έχει αναβαθμίσει τον ψυχισμό (μην επαναλαμβάνομαι ξέρετε τί θέλω να βάλω στην παρένθεση) των Giants και ιδίως την σταθερότητα του Cain, ο οποίος συνήθως είναι πάνω στο mount αφάνταστα ήρεμος και αποδοτικός.
Και θα μου πείτε "καλά ρε φίλε, για όλους έγραφες ότι στο τελευταίο παιχνιδι χαλαρώνουν και άρα μπορεί να μην είναι τοσο παραγωγικοί. Για τους Giants γιατί δεν το γράφεις;" Και θα έχετε και δίκιο. Όμως, θα σας θυμίσω, ότι τις τελευταίες φορές που το έγραψα αυτό ήταν για τους Tigers οι οποίοι όχι μόνο δεν χαλάρωσαν, αλλά πάτησαν τους Yankees. Το ανάλογο πιστεύω ότι θα γίνει εδώ. Οι Giants δεν έχουν χαλαρώσει ούτε μέρα στο postseason. Δεν θα χαλαρώσουν λοιπόν. Αντιθέτως οι Tigers που χαλάρωσαν επί πενθήμερο στο Detroit, έχασαν αυτή τη σπιρτάδα και τελικά το πληρώνουν αυτό. Τους φαντάζομαι στα αποδυτήρια να έχουν μία εικόνα βρεγμένης γάτας και ενδόμυχα να παρακαλούν να τελειώσει το μαρτύριο.
Και να γράψω κάτι και για τον Scherzer. Στο postseason έχει παίξει πολύ καλά, με μόλις 2 runs (το ένα earned) σε 11 innings, και 18 strikouts!!! Απέναντι στους Giants όμως έχει ιστορικά μία νίκη και τρεις ήττες με πιο πρόσφατη συνάντηση στις 1 Ιουλίου 2011, όπου οι Tigers έχασαν 15-3 μέσα στο Comerica Park. Ο ίδιος έμεινε μόλις 2+ innings παραχωρόντας 9 runs (τα 6 earned).
Θεωρώ λοιπόν ότι θα του πέσει πολύ βαρύ στην πλάτη το παιχνίδι και η αποστολή να μην σκουπιστούν οι Tigers. Και αν φύγει νωρίς, τότε το Bullpen θα έχει πολύ δύσκολη αποστολή. Έχει ήδη χρησιμοποιηθεί χθες ο Benoit, έχει παίξει και ο Coke, οπότε δεν θα είναι στις πρώτες επιλογές. Άρα υπάρχει κίνδυνος ακόμα και για νίκη των Giants from behind.
Επιπλέον, τόσο οι pitcher, όσο και οι Batters δεν θα πρέπει να περιμένουν σήμερα την ίδια υποστήριξη από τους οπαδούς όπως είχαν χθες. Σήμερα η κατάσταση των οπαδών θα είναι τελείως διαφορετική. Οι Tigers θα πρέπει να τους ξεσηκώσουν. Δεν θα είναι ξεσηκωμένοι από μόνοι τους. Αν λοιπόν δεν μπουν runs από την αρχή, δεν αποκλείεται το γήπεδο να είναι εκκλησία σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.
Καταλήγω λοιπόν: Διπλό για τους Giants με απόδοση 1,90.
Σημείωση. Τα πρακτορεία του ΟΠΑΠ είναι κλειστά σήμερα, οπότε ό,τι γράφεται εδώ αφορά μόνο στοίχημα online. Τις αποδόσεις του ΟΠΑΠ και το νούμερο του παιχνιδιού τα γράφω από συνέπεια στο μέχρι τώρα στήσιμο του site.
Δεν είδατε τα δύο πρώτα παιχνίδια του World Series. Δεν πειράζει. Δείτε εδώ ένα φωτογραφικό οδοιπορικό του περιοδικού Time, στους δύο αγώνες που έγιναν στο AT&T Park.
Στο Detroit μεταφέρεται απόψε το ξημέρωμα (03:00 ώρα Ελλάδος) η σύγκρουση ανάμεσα στους Tigers και τους Giants. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό παιχνίδι και για τις δύο ομάδες, καθώς αν οι Giants κερδίσουν, θεωρητικά θα έχουν πιάσει με το ένα χέρι το τρόπαιο με τα σημαιάκια, κάθως μέχρι σήμερα καμία ομάδα δεν έχει χάσει το Worlds Series όταν έχει βρεθεί να κερδίζει με 3-0. Τέτοια ανατροπή σε σειρά 7 παιχνιδιών εχει συμβεί μόνο μία φορά, αλλά σε ALCS, το 2004, όταν οι Red Sox αντέστρεψαν την κατάρα του Bare Ruth, κέρδισαν τους Yankees σε τέσσερις συνεχόμενες συναντήσεις και στη συνέχεια πήραν το Πρωτάθλημα μετά από 86 χρόνια.
Από την άλλη, αν κερδίσουν οι Tigers θα έχουν καταφέρει να σκαρφαλώσουν λίγο στα κακοτράχαλα πρανή της μεγάλης τρύπας μέσα στην οποία έπεσαν στο San Francisco. Σε περίπτωση που δεν θέλετε να διαβάσετε όλο το κατεβατό που σας έχω γράψει παρακάτω, μπορείτε να δείτε ένα βιντεάκι με την ανάλυση του παιχνιδιού, από τους σχολιαστές της MLB. Βέβαια είναι εκείνοι που έλεγαν ότι το Series θα το πάρουν οι Tigers 100%, αλλά τέλος πάντων, παραδέχονται ότι έκαναν λάθος και μάλιστα πολύ μεγάλο. http://mlb.mlb.com/video/play.jsp?content_id=25452825&topic_id=39247788
Αν τώρα έχετε όρεξη για διάβασμα, welcome.
605 San Francisco Giants @ Detroit Tigers
Το παιχνίδι αυτό έχει τα εξής χαρακτηριστικά που θα πρέπει να αναλύσουμε:
Το τρελό momentum των Giants.
Την χρήση του Designated Hitter (DH).
Τους οπαδούς των Tigers.
Τους pitchers.
Το Bullpen και των δύο ομάδων.
Τους hitters.
1. Το τρελό momentum των Giants: Οι Giants σε όλο το postseason παίζουν ως outsider. Με τους Reds ήταν outsiders. Με τους Cardinals ήταν outsiders. Με τους Tigers ξεκίνησαν ως outsiders. Τώρα όμως πάνε στο Detroit με άλλον αέρα. Για πρώτη φορά είναι το φαβορί για να πάρουν τον τίτλο, όταν οι αναλυτές της MLB θεωρούσαν ότι θα χάσουν και μάλιστα σε πέντε (το πολύ έξι) παιχνίδια.
Στον αντίποδα βρίσκεται η ψυχολογική κατάσταση (και όχι η ψυχολογία που είναι επιστήμη) των Tigers. Είναι καταρακωμένοι και αναζητούν αποκούμπι: Στην έδρα, στον DH, στους οπαδούς τους... Τα παρακάλια αυτά όμως, τα οποία εκφράστηκαν στις δηλώσεις όλων των παικτών μετά τη δεύτερη ήττα στο San Francisco, περισσότερο εμβαθύνουν -κατά την άποψή μου- τον προβληματισμό, παρά τον αντιμετωπίζουν.
2. Η χρήση του DH: Ο DH είναι ένα πολύ περίεργο στοιχείο γι' αυτό το παιχνίδι. Αναμένεται να δώσει λύσεις στους Tigers, των οποίων το προπονητικό team ξέρει καλύτερα να χειρίζεται αυτή τη διευκόλυνση, από την άλλη όμως θα ξεκουράσει τους pitchers των Giants, οι οποίοι θα απολαύσουν το γεγονός ότι δεν χρειάζεται και να pitchάρουν, να χτυπούν, να τρέχουν και να σκοράρουν, όπως έχουν κάνει στα δύο προηγούμενα παιχνίδια.
Για τους Giants DH θα είναι ο Hector Sanchez, ενώ για τους Tigers θα είναι κατά πάσα πιθανότητα ο Delmond Young, γεγονός που θα βελτιώσει κυρίως την άμυνα στα δεξιά, παρά την επίθεση, καθώς ο Young έπαιζε έτσι κι αλλιώς στο San Fran. Βέβαια από την άλλη και ο Sanchez δεν είναι και το ρόπαλο-φόβητρο, οπότε λίγα μπορεί να περιμένει κανείς από αυτόν.
3. Οι οπαδοί των Tigers: Πρόκειται για μία πολύ περίεργη εξίσωση. Οι οπαδοί θα μπουν σίγουρα πολύ ζεστοί στο γήπεδο. Σίγουρα θα φωνάξουν όσο μπορούν και θα κουνήσουν τα κουρελάκια τους (έτσι τα λένε: rally rags) Όμως, επειδή είναι πολύ προβληματισμένοι -για να μην πω σχεδόν απογοητευμένοι- θα θέλουν να δουν αποτελέσματα γρήγορα. Αν δεν έρθουν runs από τους Tigers στα πρώτα τρία, το πολύ τέσσερα innings, θα πέσουν σε βαθία κατάθληψη και αυτό αν συμβεί θα γυρίσει μπούμεραγκ στον ψυχισμό (και όχι στην ψυχολογία που είναι επιστήμη) των γηπεδούχων.
4. Οι Pitcher: Θεωρώ ότι θα εντυπωσιαστήκατε που τους έχω τόσο κάτω στη λίστα μου, αλλά δεν τους υποβαθμίζω, απλά θεωρώ ότι τα τρία που έχω γράψει πιο πάνω είναι πολύ σημαντικά και καινούρια στοιχεία σε αυτόν τον αγώνα.
Για τους Giants λοιπόν θα έχουμε τον Vogelsong. Πρόκειται για μία μηχανή του pitch στο postseason. Έχει δώσει τρεις νίκες (οι δύο του πιστώθηκαν) στις οποίες δουλεψε 5, 7 και 7 innings. Και στα τρία παιχνιδια η απόδοσή του ήταν καρμπόν. Δέχθηκε 3, 4 και 4 hits και επέτρεψε από ένα run σε κάθε εμφάνιση. Μοναδική διαφορά (προς το καλύτερο) ήταν το προσωπικό ρεκόρ σε strikeouts στο τελευταίο παιχνίδι (9) ενώ στα άλλα δύο είχε 5 και 4. Πουθενά λοιπόν δεν γράφει ότι ο Vogelsong δεν θα παίξει καλά. Αντιθέτως υπάρχει ένα στοιχείο επιπλέον που θεωρώ ότι θα του δώσει ένα ακόμη προβάδισμα. Οι Tigers δύο ημέρες τώρα κάνουν λόγο ότι στα πρώτα δύο παιχνίδια που έχασαν μία αιτία ήταν και ότι οι δύο Pitcher που είδαν ήταν αριστερόχειροι. Όπως λένε, σε γενικές γραμμές όλη τη χρονιά δεν ήταν καλοί απέναντι σε αριστερόχειρούς, ενώ χτυπουν καλύτερα απέναντι σε δεξιόχειρους. Στην πραγματικότητα η διαφορά είναι πολύ μικρή. ,275 απέναντι σε δεξιόχειρους και ,253 απέναντι σε αριστερόχειρους. Όμως ο πνιγμένος πιάνεται απ' όπουδήποτε και φοβάμαι ότι αν δεν χτυπήσουν πολύ γρήγορα στο παιχνίδι, και αυτή η συζήτηση θα τους καταστρέψει ψυχολογικά. Αν πάλι χτυπήσουν νωρίς, όλα θα είναι υπερ τους.
Για τους Tigers τώρα, ο pitcher θα είναι ο Anibal Sanchez. Ο Anibal σε ένα παιχνίδι στο postseason πήγε καλά (απέναντι στους ανύπαρκτους Yankees) και σε ένα πήγε μέτρια (απέναντι στους πολύ δυναμικούς A's). Είναι πολύ συχνά ασταθής, αλλά αν βρεθεί στη μέρα του μπορεί να πάει αρκετά βαθιά στο παιχνίδι, σώζοντας τον προπονητή του από τον πονοκέφαλο του να πάει στο Bullpen.
5. Το Bullpen: Εδώ τα πράγματα γράφουν παντού Giants. Και ποιον να πρωτοπάρεις. Τον Lincecum που δεν φαίνεται να έχει επηρεαστεί ψυχολογικά από την υποβάθμισή τους σε reliever; Τον Romo που σκίζει; Τον Αffeld; Τον Kontos; Η λίστα είναι τεράστια και μπορεί να δώσει πολύ γρήγορα λύσεις στον Bochy σε περίπτωση που ο Vogelsong δεν πάει καλά.
Αντιθέτως για τον Sanchez αν δεν πάει καλά, έξοδος κινδύνου δεν υπάρχει. Ή τέλος πάντων υπάρχει, αλλά πρέπει να αναζητηθεί μέσα στον λαβύρινθο των pitchers του Detroit και η αλήθεια είναι ότι ο τρίτος αγώνας του World Series δεν είναι η στιγμή για προπονητικά trials 'n' errors.
6. Οι Hitters: Τα ρόπαλα είναι το δυνατό σημείο των Tigers. Έτσι λέμε δύο παιχνίδια τώρα, όμως η συγκομιδή τους είναι μόλις 3 runs με 10 hits, όταν οι Giants (που θεωρούνται αδύνατοι στο ρόπαλο) έχουν σημειώσει 10 runs με 16 hits. Εντάξει, θα συμφωνήσω ότι πλέον οι Tigers θα χτυπούν στο σπίτι τους. Έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό. Είναι σαφές (και αναμενόμενο) να είναι πιο αποδοτικοί απ' ότι στο San Francisco, όμως θα είναι πιο αποδοτικοί από τους Giants; Εδώ σε θέλω μπάρμπα... Και εδώ εγώ δεν μπορώ να απαντήσω εύκολα θετικά.
Για όλα τα παραπάνω λοιπόν, αφού τα έβαλα σε μία λεκάνη, αφού τα ανακάτεψα, αφού τα ζούληξα, αφού τα ζύμωσα, αφού τα άνοιξα φύλλο, κατέληξα στο εξής: Διπλό για τους Giants με απόδοση 2,05.
Θα το πείτε υποκειμενικό; Μπορεί, ξέρετε όμως ότι πολύ συχνά φοβάμαι να βάλω νίκη των Giants. Ξέρετε επίσης, ότι για να φτάσω να χάσω το προχθεσινό σημείο (Over) είχα πετύχει τους Giants 8 φορές συνεχόμενες και 9 στις 11 τελευταίες τους εμφανίσεις. Άρα, θα έλεγα πως μπορείτε να μου δώσετε το credit, ότι προσπαθώ να είμαι όσο περισσότερο μπορώ αντικειμενικός.
Και όταν βάζω νίκη των Giants, είναι γιατί την πιστεύω τρελά.
*******UPDATE********
Σύμφωνα με απόφαση του ΟΠΑΠ όλα τα πρακτορία θα είναι κλειστά την Κυριακή 28 Οκτωβρίου. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα μπορέσουμε να στοιχηματίσουμε για τον αγώνα της Κυριακής. Φυσικά μπορεί κανείς να στοιχηματίσει από σήμερα και για αύριο, κάτι όμως που εγώ δεν συστήνω σε καμία περίπτωση, καθώς είναι ψάρεμα σε πολύ θολά νερά το να προσπαθήσει κανείς να φανταστεί τί θα γίνει την Κυριακή, αν δεν έχει δει τί έγινε το Σάββατο.
Εγώ λοιπόν θα ακολουθήσω την πρακτική της ανάρτησης προβλέψεων την ίδια ημέρα, και θα βάλω ανάλυση το μεσημέρι της Κυριακής για το παιχνίδι #4, για εκείνους που στοιχηματίζουν online.
Με τη χθεσινή τους νίκη οι Giants συμπλήρωσαν τις πέντε συνεχόμενες, βάζοντας πραγματικά ένα πολύ μεγάλο προβάδισμα στην κατάκτηση του World Series. Σύμφωνα με την προϊστορία, οι ομάδες που κέρδισαν τα δύο πρώτα παιχνίδια πήραν τελικά το Πρωτάθλημα σε ποσοστό 78.8% (41 στις 52).
Ο Fielder μόλις έχει βγει out στο plate. Η μπάλα στο γάντι του Posey
Το δεύτερο παιχνίδι κύλησε όπως θα περίμενε κανείς να είναι ένα παιχνίδι που θα έπαιρναν οι Giants: Με χαμηλό σκορ, πολύ άμυνα, αλάνθαστο pitching, και λίγο ρόπαλο. Αυτό ήταν χθες το παιχνίδι που είδαμε από το AT&T Park. Ο Bumgarner ήταν εντυπωσιακότατος πάνω στο mount (το οποίο η αλήθεια είναι ότι δεν το περίμενα, οπότε έχασα το Over που είχα στοιχηματίσει) σβήνοντας το προβάδισμα του ροπάλου που έχουν οι Tigers. Το sidearm pitch του, ήταν στην μέρα του και έτσι ήταν αχτύπητο, βγάζοντας 8 strikeout και κρατώντας το 0 μαζί με το Bullpen. Έτσι, οι Tigers οδηγήθηκαν στην τέταρτη shoutout ήττα τους όλης της χρονιάς, τη δεύτερη στο post season.
Ένα παιχνίδι πάντως με ποδοσφαιρικό σκορ κρίνεται πάντα στις λεπτομέρειες. Ξεχωρίζω:
Το οut στο plate του Fielder. Ειναι ξεκάθαρα out κι ας γκρίνιασε ο Leyland και επειδή έγινε στην αρχή του παιχνιδιού απογοήτευσε πολύ τους Tigers. Είναι η κορυφαία φάση και γι' αυτό βάζω και τον σχετικό σύνδεσμο. http://mlb.mlb.com/video/play.jsp?content_id=25451763&topic_id=11493214
Το bunt του Blanco που κύλησε γλυκά και βασανιστικά δίπλα στην foul line της τρίτης βάσης, γεμίζοντας με Γίγαντες το διαμάντι. Αμέσως μετά μπήκε ο πρώτος πόντος σε φάση double play (γι' αυτό και δεν πήρε ο Crawford το RBI).
Το pickoff του Bumgarner στον Infante. Από τη γωνία που μας δείχνουν τη φάση φαίνεται ο Bumgarner να σταυρώνει τα πόδια του, που σημαίνει ότι θα έπρεπε να στείλει τη μπάλα στο σπίτι, αλλά κανείς δεν έκανε ένσταση, οπότε μπορεί και να κάνω λάθος.
Το κλέψιμο του Pagan, το οποίο είναι τόσο οριακό (αλλά safe) οπότε αν ο διαιτητής το είδε είναι γάταρος. Αν δεν το είδε είναι απλά κωλόφαρδος.
Αξίζει αν αναφέρω και τον επίσης πολύ καλό Fister, ο οποίος δέχθηκε ένα comebacker στο πλάι του κεφαλιού τους και όμως δεν φάνηκε ούτε να ζαλίζεται. Μπράβο του.
Ο προβληματισμός πάντως στο επιτελείο του Leyland είναι τεράστιος, ασχέτως αν χθες στις δηλώσεις του είπε ότι "τα ρόπαλά μας είναι μιά χαρά". Νομίζω ότι όλοι βλέπουν ότι δεν είναι, γι' αυτό άλλωστε και τον ρώτησαν οι δημοσιογράφοι.
Έτσι οι Giants ξεκινούν εντελώς ανάποδα, σε σχέση με το NLDS, την πορεία αυτών των συναντήσεων. Ενώ απέναντι στους Reds είχαν χάσει τα δύο παιχνίδια στο γήπεδό τους, εδώ τα κέρδισαν και πηγαίνουν με εντελώς διαφορετικό αέρα στο Detroit. Σήμερα οι δύο ομάδες ταξιδεύουν προς την πρωτεύουσα της αυτοκινητοβιομηχανίας και αύριο, ξανά στις 3 το ξημέρωμα, θα διασταυρωθούν στο Comerica Park. Οι pitchers θα είναι ο Vogelsong και ο Sanchez και λεπτομέρειες θα συζητήσουμε αύριο πάλι από εδώ.
Ο Sandoval τελειώνοντας έναν από τους τρεις ελεύθερους γύρους του
******UPDATE******
Να λοιπόν που οι Giants δεν είναι το εύκολο outsider που πολλοί θεώρησαν. Σε αυτούς βάζω και τον εαυτό μου, αν και πήγα στο ταμειάκι μου με το Over έχοντας κάνει οκτώ συνεχόμενες σωστές προβλέψεις της ομάδας μου.
Να λοιπόν που ο Verlander δεν είναι ένας αλάνθαστος θεός.
Να που τα ρόπαλα των Giants έχουν μέσα τους ζωή (και πολύ μάλιστα). Και μπορεί στις τάξεις τους οι Γίγαντες να μην έχουν γαλαζοαίματους ροπαλιστές (Βασιλιάδες και Πρίγκιπες) χθες όμως γεννούσαν και τα κοκκόρια τους. Ο Sandoval χτύπησε τρία Homerun στα πρώτα τρία atbat (και ένα single στη συνέχεια) κάτι που έχουν καταφέρει σε αγώνα World Series μόνο ο θρυλικός Babe Ruth, ο Reggie Jackson και ο Albert Pujols. Πόντο έβαλε μέχρι και ο Zito, ο οποίος κράτησε το μηδέν μέχρι το πέμπτο inning. Μετά ανέλαβε το φρικιό Tim Lincecum ο οποίος αντιμετώπισε επτά ροπαλιστές και τους έβγαλε και τους επτά, σημειώνοντας πέντε Strikeouts. Στο αντίθετο στρατόπεδο, τα πράγματα ήταν να τα κλαινε οι ρέγγες. Από τη στιγμή που βγήκε ο Verlander ήταν σίγουρο ότι το αδύνατο σημείο των Tigers (το Bullpen) θα παρουσίαζε το κακό του πρόσωπο. Ο "φιλησομπαλιάς" Albourquerque δέχθηκε άλλο ένα run και το παιχνίδι πήγε στο 0-6, οπότε πλέον ο Leyland έριξε λευκή πετσέτα και αποφάσισε να δει αν ο Valverde (που όλη τη χρονιά έχει πάει χάλια) είχε αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που είχε αναπτύξει στο delivery του. Όπως έλεγαν οι σχολιαστές, ο pitching coatch των Tigers είχε δει ότι ο πρώην closer έσερνε στο mount το δεξί του πόδι χάνοντας δύναμη. Αυτό, θεωρητικά, διορθώθηκε στο bullpen κατά τη διάρκεια της πενθήμερης ανάπαυλας της ομάδας στο Detroit και έτσι ήταν έτοιμος. Αμ δε. Δέχθηκε άλλους δύο πόντους δίνοντας στους Giants τα 8 runs που σημείωσαν συνολικά. Επιβεβαιώνεται λοιπόν κάτι που έλεγα χθες. Η πολύ ξεκούραση στο Baseball είναι επικίνδυνη, διότι φέρνει μούχλα. Και χθες οι Tigers ήταν ακριβώς αυτό. Μουχλιασμένοι! 603 Detroit Tigers @ San Francisco Giants Πάμε στο σήμερα τώρα. Πόσο θα επηρεαστούν οι Tigers από τη χθεσινή τους εμφάνιση πίσω από τον καλύτερό τους pitcher; Άλλο τόσο όμως, τίθεται και το ερώτημα, πόσο θα επηρεαστούν οι Giants από το γεγονός ότι πλέον μετρούν τέσσερις νίκες σερί; Και μήπως ήρθε η ώρα τελικά να χάσουν; Ή θα το πάνε τραίνο μέχρι το τέλος; Η αλήθεια είναι ότι και σήμερα θα τη φοβηθώ τη νίκη των Giants και αν ξανακερδίσουν, τόσο περισσότερο θα φοβάμαι την επόμενη και δεν αποκλείεται αυτό να πάει μέχρι τη Δευτέρα. Ο προβληματισμός μου οφείλεται στον pitcher των Giants, Madison Bumgarner. Αυτό το παιδί πάντα με ανησυχεί, παρά το γεγονός ότι πάνω στο mount είναι συγκροτημένος και δύσκολα χάνει την ηρεμία του. Όμως, αν η μέρα του δεν πάει πολύ καλά, και οι ροπαλιστές "δουν" αυτό το sidearm delivery που έχει, τότε δέχεται πολλούς πόντους και αυτό χαλάει την ψυχοσύνθεση (και όχι την ψυχολογία που είναι επιστήμη) των συμπαικτών του. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο postseason είναι ο μόνος starter που δεν έχει νίκη (έχει δύο ήττες) και έχει το χειρότερο ERA απ' όλους τους starters των Giants: 11,25!!!!!!!!!!!! Σε όλη τη χρονιά βέβαια έχει 3,37. Από την άλλη, οι Tigers θα ανεβάσουν τον Doug Fister, με 3,45 όλη τη χρονιά, αλλά στο Postseason μόλις 1,35. Άρα τα νούμερα των pitchers για άλλη μία φορά λένε Tigers. Αυτό όμως, μόνο αν δεχθούμε ότι ο starter τους θα πάει βαθιά στο παιχνίδι και όχι για βρούβες, διότι τότε, με το Bullpen να θεωρεί ως καλύτερό του τον Benoit (χθες έβγαλε strikeout και τους δύο batters που αντιμετώπισε) η κατάσταση λέει ότι δεν αποκλείεται να έχουμε ανατροπή στα τελευταία inning. Για όλα αυτά εγώ όμως θα πάω και πάλι στο Over. Πιστεύω ότι ο Bumgarner θα δεχθεί runs, ενώ και οι Giants με την κεκτημένη ταχύτητά τους θα σκοράρουν επίσης ανεβάζοντας το σκορ ψηλά. OVER με όριο 7,5 και απόδοση 1,90.
Όλα πλέον φτάνουν σε αυτό: Στο World Series. Όποιοι ήταν να πάρουν διακρίσεις τις πήραν. Κατακτήθηκαν τα πρωταθλήματα των περιφερειών, κατακτήθηκαν τα πρωταθλήματα της American και της National League και τώρα πια ερχόμαστε στο τελευταίο. Στο Κορυφαίο. Στο top of the top: Στο World Series. Και ερχόμαστε σε μία σειρά παιχνιδιών με ένα ζευγάρι το οποίο θα το χαρακτήριζα "αχαρτογράφητα νερά".
602 Detroit Tigers @ San Francisco Giants
Οι πληροφορίες για το παρελθόν των δύο ομάδων είναι ελάχιστες για τα δεδομένα του Baseball.
Έχουν συναντηθεί μονο σε interleague παιχνίδια 8 φορές από το 2003, και το αποτέλεσμα είναι 5-5 σε νίκες - ήττες. Στα πιο πρόσφατα παιχνίδια έχουμε τρεις συναντήσεις το 2011 με δύο νίκες των Giants, όπου εκεί υπάρχει και μία συνάντηση με pitcher τον Zito, στην οποία οι Giants κέρδισαν 15-3. Λίγο παλιότερα, το 2008 είχαμε άλλες τρεις αναμετρήσεις με δύο νίκες των Tigers. Σε αυτά τα τρία παιχνίδια μία φορά ήταν στο βουναλάκι ο Verlander για τους Tigers, ο οποίος και έχασε 6-8 και μία φορά ο Zito για τους Giants ο οποίος επίσης έχασε 7-2.
Στην ανάλυση των pitchers τώρα. Το απόλυτο προβάδισμα το έχει χωρίς καμία αμφιβολία ο Verlander, ίσως ο καλύτερος παίκτης που ανεβαίνει σε βουναλάκι της MLB αυτή τη στιγμή. Υψηλή ταχύτητα που μπορεί να φτάσει και τα 100 μίλλια την ώρα, αλλά και τέσσερα pitch, τα οποία μπορεί να επιστρατεύσει ανά πάσα στιγμή. Στο Postseason έχει μόνο νίκες και το ERA του είναι 0,74 (!!!) ενώ σε όλη τη χρονιά έχει βγάλει 239 stikes και έχει περπατήσει μόνο 60 παίκτες.
Από την άλλη, ο Zito -ο άνθρωπος που πρόπερσι στην κατάκτηση του World Series από τους Giats δεν ήταν καν στο postseason rotation της ομάδας- φέτος έχει παρουσιάσει μία εντυπωσιακή πορεία. Έχει κερδίσει τα 13 τελευταία παιχνιδια στα οποία έχει ανέβει στο βουναλάκι και το ERA του στο postseason είναι 1,74. Όλη τη χρονιά πάντως έχει βγάλει 114 strikeouts και έχει περπατήσει 70 παίκτες. Η ταχύτητά του κινείται κοντά στα 85 μίλλια, και τα δυνατά του σημεία είναι τα breaking balls με κορυφαίο το curve, το οποίο χαρακτηρίζεται "twelve to six" καθώς ξεκινά την τροχιά του πολύ ψηλά, όταν όμως μπαίνει στο strike zone βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο του.
Τα νούμερα πάντως λένε Verlander. Και η επίθεση λέει Tigers, καθώς ο Zito θα έχει απέναντί του τον Βασιλιά Cabrera, τον Πρίγκιπα Fielder και τον MVP Young, ενώ οι Giants αντιπαρατάσουν μία εννιάδα επιθετικών χωρίς εντυπωσιακά ονοματα καθώς ακόμη και αυτός ο Scutaro που έχει σκίσει σε όλο το postseason με average ,500 δεν μπορεί να συγκριθεί με τα νούμερα των επιθετικών των Tigers.
Στο ψυχολογικό επίπεδο τώρα. Εδώ προβάδισμα έχουν οι Giants. Προέρχονται από τρεις νίκες που τους έδωσαν το πρωτάθλημα της National και παίζουν στο γήπεδό τους. Επίσης, προέρχονται από παιχνίδια, ενώ οι Tigers προέρχονται από καθησιό. Μάλιστα φέτος, ο προπονητής του Detroit δεν θέλει σε καμία περίπτωση να πάθει ότι έπαθε το 2006 και προσπάθησε να κάνει μερικές προπονήσεις, αν και στο Detroit έβρεχε. Θυμάται πολύ καλά ότι το 2006, η ομάδα του είχε κέρδίσει πολύ γρήγορα το ALCS και σχεδόν σκουπίστηκε από τους Cardinals, χάνοντας το World Series σε πέντε παιχνιδια. Μάλιστα είναι εντυπωσιακό ότι και οι τρεις ομάδες που είχαν μεγάλη περίοδο ξεκούρασης πριν το World Series, ενώ η αντίπαλη είχε παίξει και τα επτά παιχνίδια του LCS, έχασαν το πρωτάθλημα χωρίς να προβάλουν αντίσταση. Εκτός από τους Tigers το 2006 είναι επίσης οι Rockies που σκουπίστηκαν από τους Red Sox το 2007 και οι Athletics έχασαν από τους Dodgers το 1988 σε πέντε παιχνίδια.
Όλα αυτά καλά θα μου πείτε, όμως θα πρέπει κάποια στιγμή να παρουμε και μία απόφαση: Τί θα στοιχηματίσουμε. Σωστό είναι αυτό. Θα ξεκινήσω λοιπόν λέγοντας ότι εναντίον του Verlander δύσκολα παίζει κανείς. Από την άλλη εγώ δεν παίζω εναντίον των Giants. Σκέφομαι λοιπόν να πάω στο over. Tο όριο είναι πολύ χαμηλό και θεωρώ ότι με ένα και μόνο κρεσέντο των Tigers θα ξεπεραστεί.
Φαντάζομαι ότι όσοι είστε κολημένοι με το Baseball όπως εγώ θα έχετε ήδη αρχίσει να σκέφτεστε τί θα γίνει στο World Series. Το ζευγάρι είναι πλέον γνωστό, όπως γνωστός είναι και ο ένας εκ των δύο pitchers που θα ανέβει στο βουναλάκι. Είναι ο μοναδικός, ο ένας, ο περυσινός MVP, ο κάτοχος του βραβείου Cy Young, ο Justin Verlander. Οι Giants από την άλλη δεν έχουν ανακοινώσει το όνομα, καθώς λογικά θα ήθελαν να μπορούσαν να ανεβάσουν τον Cain. Τώρα σκέφτονται τον Zito. Ο προβληματισμός όμως στο γραφείο του Bruce Bochy είναι τεράστιος. Τέλος πάντων θα έχουμε το χρόνο αύριο να αναλύσουμε περισσότερα πράγματα όταν ανακοινωθεί το όνομα.
Για την ώρα λοιπόν δείτε αυτό το βίντεο που εξηγεί ποια είναι τα δυνατά και ποια τα αδύνατα σημεία των Giants και των Tigers.
Από που να αρχίσω; Να ξεκινήσω από το ξενύχτι μου. Ξύπνησα στις τέσσερις με το παιχνίδι ήδη να έχει καταγράψει 2 innings και τους Giants να προηγούνται 0-2. Ξεκίνησα λοιπόν να βλέπω από το φοβερό και καθοριστικό 3ο inning. Εκεί όπου ο Kozma (ο short stop των Cardinals) βρέθηκε στο επίκεντρο τριών φάσεων, και επέδειξε (τουλάχιστον σε δύο από αυτές) ότι του λείπει η εμπειρία.
Δεν διάβασε σωστά ένα περίεργο (ομολογουμένως) χτύπημα, τον πέρασε η μπάλα, μπήκαν δύο runs και στη συνέχεια με λάθος του Jay μπήκε άλλος ένας πόντος.
Σε ένα χτύπημα που η μπάλα έσκασε με δύναμη κάτω και πήρε ύψος, ενώ ο ίδιος ήταν βαθιά στο infield και όχι στο "φρύδι" του γρασιδιού, αποφάσισε να στείλει τη μπάλα στο σπίτι για να μην σκοράρει ο πόντος (που θα έμπαινε έτσι κι αλλιώς) και έτσι έχασε την ευκαιρία να βγάλει το out στην πρώτη.
Σε ένα grounder πάνω του, αντί να κάνει ήρεμα και χαμηλά την underhand πάσσα στον δευτεροβασέο, του την έστειλε ψηλά, κι έτσι εκείνος έχασε μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου μέχρι να πετάξει την μπάλα στην ένα, οπότε δεν βγήκε το double play, σημειώθηκε άλλος ένας πόντος και συνεχίστηκε το inning.
Οι Giants πανηγυρίζουν στα αποδυτήρια
Από εκεί και πέρα το παιχνίδι πήγε τραίνο. Οι Cardinals χωρίς τον Lohse από την αρχή του τρίτου inning είχαν σχεδόν παρατήσει το παιχνίδι. Όταν πια εφτασε στο 9ο inning και έπεφταν καρέκλες ο προπονητής τους ούτε σκέφτηκε ποτέ να διαμαρτυρηθεί για να σταματήσει το παιχνίδι. Μάλλον ήθελε κι αυτός να τελειώνει το μαρτύριο. Άλλωστε έβλεπε ότι ο μόνος παίκτης του που χτυπούσε ήταν ο Molina. Και να σας πω κάτι; Όταν χτυπάει μόνο ο catcher παιχνίδι δεν κερδίζεται. Είναι χαρακτηριστικό οτι στα τελευταία παιχνίδια που κέρδισαν οι Giants σημείωσαν 20 πόντους, όταν οι Cardinals σκόραραν μία φορά στο 6ο παιχνίδι. Συνολικά σε όλη τη σειρά οι Giants έβαλαν 35 runs, κατά τρία λιγότερα από τα διπλάσια των Cardinals που σημείωσαν μόλις 19.
Οι Giants λοιπόν κέρδισαν κάνοντας ένα μοναδικό επίτευγμα: Και στα δύο series που έπαιξαν για να πάρουν το Pennant της National League, βρέθηκαν έξι φορές με την πλάτη στον τοίχο και κέρδισαν και τις έξι: Τρεις φορές στο Cincinnati με τους Reds, μία φορά στο Saint Louis και δύο φορές στο San Francisco. Έτσι, έσπασαν και τη δική τους γκίνια με το έβδομο παιχνίδι μίας σειράς, καθώς μέχρι χθες, είχαν φτάσει πέντε φορές κάποιο series στο τελευταίο και καθοριστικό παιχνίδι και είχαν χάσει και τις πέντε. Επίσης ήταν η πρώτη φορά στα τελευταία τρία χρόνια που κέρδισαν μπροστά στους θεατές τους, καθώς το 2010 που πήραν το World Series, αλλά και φέτος με τους Reds, είχαν πάρει όλες τις προκρίσεις εκτός έδρας.
Έτσι, κατέκτησαν για 22η φορά στην ιστορία τους το πρωτάθλημα της National League και είναι η 19η φορά που θα συμμετάσχουν σε World Series.
Για την ιστορία, ο Marco Scutaro βγήκε ο MVP του Postseason στην National League σημειώνοντας 14 hits και ισσοφαρίζοντας το ρεκόρ άλλων τεσσάρων παικτών. Είχε ένα hitting streak 10 παιχνιδιών με average 500, ενώ ήταν εκείνος που έπιασε την τελευταία μπάλα, η οποία πήρε ύψος από το ρόπαλο του Holiday, του παίκτη που στο Game 2 παρολίγο να του σπάσει τα πόδια κάνοντας ένα πολύ δυνατό slide στη δεύτερη βάση, έτσι ώστε να μην βγει το double play. Εκείνο το double play δεν βγήκε, δεν βγήκε όμως ούτε ο Scutaro knock out. Συνέχισε να παίζει και πήρε με το σπαθί του το τρόπαιο του MVP.
Α και να μην ξεχάσω. Εγώ συνέχισα να πιάνω στο Στοίχημα τα παιχνίδια των Giants. Έφτασα στα 9 στα 10 από τότε που ξεκίνησαν τις νίκες στο Cincinnati. Έτσι, και σήμερα το πρωί πήγα το ταμειάκι μου.
Για άλλη μία φορά οι Giants απέδειξαν ότι είναι πολύ σκληροί για να πεθάνουν. Μετά το "σκούπισμα" των Reds μέσα στο Cincinnati, που οδήγησε το NLDS στα πέντε παιχνίδια, κατάφεραν τώρα να οδηγήσουν το series για το Πρωτάθλημα της National League στα επτά παιχνίδια, κερδίζοντας δύο αγώνες στη σειρά με τους μισητούς, μισητούς, μισητούς Cardinals. Έναν στο Saint Louis, και έναν στην καυτή έδρα τους, το AT&T Park.
Σε όλα αυτά πρέπει να σας υπενθυμίσω (ασχέτως αν σας κουράζω) ότι έχω σημειώσει πρωτοφανή επιτυχία στοιχηματίζοντας με τους Giants. Και χθες και προχθές είχα προβλέψει σωστά τη νίκη των Γιγάντων, ενώ τις προηγούμενες ημέρες (χρησιμοποιώντας και τη λύση over-under όποτε ανησυχούσα ότι δεν θα τα κατάφερναν) έχω πετύχει 8 στα 9 σημεία τους. Αυτό μεταφράζεται σε επιτυχία 88,9%.
601 Saint Louis Cardinals @ San Francisco Giants
Σήμερα λοιπόν έχουμε το τελευταίο παιχνίδι του NLCS. Σήμερα βγαίνει ο Πρωταθλητής της National League. Σήμερα όλα είναι δυνατά. Δυστυχώς θεωρώ άτοπο να προσπαθήσω να εκλογικεύσω με στατιστικά το ποιος θα κερδίσει το παιχνίδι που ξεκινά στις 3:00 ώρα Ελλάδος. Στο βουναλάκι ανεβαίνουν τα καλύτερα μπράτσα και των δύο ομάδων. Cain εναντίον Lohse. Πρόκειται για μία επανάληψη του τρίτου παιχνιδιού της NLCS, στο οποίο οι Giants είχαν χάσει με 1-3. Από τότε όμως έχουν αλλάξει πολλά, ιδίως στην ψυχοσύνθεση (και όχι στην ψυχολογία που είναι επιστήμη) των δύο ομάδων. Θεωρώ ότι και σήμερα οι Giants έχουν το προβάδισμα και σε αυτό το επίπεδο. Είναι κάτι σαν το 5ο σετ στο Volley. Συνήθως το κερδίζει όποιος έχει κερδίσει και το τέταρτο. Έτσι και οι Giants. Έχουν momentum. Ξέρω βέβαια ότι πολλοί θα πείτε πως σκέφτομαι οπαδικά. Αλήθεια είναι αυτό. Δεν μπορώ άλλωστε να κάνω διαφορετικά. Όσοι με διαβάζετε γνωρίζετε ότι είμαι οπαδός των Giants, ενώ τους Cardinals τους αναφέρω πάντα με το προσωνύμιο "μισητοί, μισητοί, μισητοί". Παρά ταύτα θεωρώ ότι είμαι πολύ αντικειμενικός όσον αφορά την ομάδα του Saint Louis. Στοιχηματίζω πολύ συχνά υπέρ τους και ενίοτε κερδίζω, ενώ αντιθέτως με τους Giants στην κανονική περίοδο δεν είχα ανάλογη επιτυχία. Στο post season όμως έσκισα.
Σήμερα λοιπόν η ομάδα μου βρίσκεται στο point with no return. Η απόφασή μου λοιπόν είναι 100% οπαδική και αντί αριθμών για τους pitchers, σας προτείνω να δείτε ένα που ωραιότατο βίντεο όπου οι Mythbusters συναντούν τον Matt Cain και τον υποβάλουν σε μία πολύ αστεία διαδικασία με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Απολαύστε το.
Για άλλη μία φορά οι αιώνιοι αντίπαλοι του ελληνικού Baseball θα βρεθούν στα τελικά series για το πρωτάθλημα του 2012. Μαρούσι και Σπάρτακος θα διασταυρώσουν για άλλη μία φορά τα ξίφη τους, σε μία σειρά συναντήσεων όπου νικητής θα είναι όποιος πετύχει τρεις νίκες. Για την τρίτη θέση θα δώσουν έναν αγώνα η Ευρυάλη και οι Ηγέτες Βουλιαγμένης.
Πως φτάσαμε όμως ως εδώ;
Στη τελευταία αγωνιστική των playoffs του πρωταθλήματος έγιναν τα εξής:
Μαρούσι - Ηγέτες
Το Μαρούσι αντιμετώπισε το Σάββατο και την Κυριακή τους Ηγέτες. Τα παιχνίδια ήταν 1-1, όμως και στις δύο αναμετρίσεις νικητής αναδείχθηκε το Μαρούσι.
Το Σάββατο το παιχνίδι ήταν πολύ "ανοιχτό" και έληξε με το εντυπωσιακό σκορ 19-20. Κρίθηκε μάλιστα στην τελευταία επίθεση, κατά την οποια το Μαρούσι έχανε 19-15. Κατάφερε όμως να σκοράρει 6 φορές και να περάσει μπροστά στις νίκες με 2-1.
Όλα όμως τέλειωσαν για τους Ηγέτες σήμερα Κυριακή, καθώς το Μαρούσι δεν άφησε καμία επιλογή στην ομάδα από τη Βουλιαγμένη. Ήταν σε όλο το παιχνίδι μπροστά και τελικά κέρδισε με 13-11. Οι Ηγέτες πάντως διαμαρτυρήθηκαν έντονα για μία φάση στο τελευταίο inning, όπου είχαν γεμάτες την πρώτη και δεύτερη βάση με ένα out. Αποφάσισαν να κάνουν double steal, όμως ο catcer της ομάδας των βορείων προαστείων (ο οποίος ήταν σε πολύ καλή μέρα) έκανε μία πάσα on the money στην τρίτη βάση και το tag ήταν επιτυχημένο. Για αρκετή ώρα το παιχνίδι διακόπηκε, ο διαιτητής όμως ήταν πολύ σίγουρος για την απόφασή του, κι έτσι η επίθεση των Ηγετών συνεχίστηκε με δύο out. Τελικά ένα pop-up στη δεύτερη βάση ήταν αρκετό για να βγει το τελευταίο out του παιχνιδιού, που έστειλε το Μαρούσι στα τελικά του πρωταθλήματος.
Ευρυάλη - Σπάρτακος
Στη σειρά των παιχνιδιών, ανέμεσα στην Ευρυάλη και τον Σπάρτακο, τα πράγματα ξεκαθάρισαν αρκετά γρήγορα. Ο Σπάρτακος ήταν μπροστά με 2-0 νίκες και το μόνο που χρειαζόταν ήταν μία ακόμη καλύ εμφάνιση. Αυτή ήρθε σήμερα αρκετά εύκολα με το επιβλητικό 1-12. Τα ρόπαλα του Σπάρτακου ήταν σε πολύ καλή μέρα και κατάφεραν να βρουν τα κενά στην άμυνα της Ευρυάλης, ενώ αντιθέτως τα ρόπαλα της Ευρυάλη σίγησαν απέναντι στην αλάνθαστη άμυνα του Σπάρτακου. Και μπορεί η άμυνα τον ηττημένων να μην έκανε λάθη, το turning point του παιχνιδιού όμως ήταν το 5ο inning στο οποίο έγιναν δύο συνεχόμενα λάθη στο baserunning που τους στέρησαν τουλάχιστον τρία runs.
Έτσι, το παιχνίδι έληξε πρόωρα στο 7ο inning καθώς η διαφορά των runs ξεπερνούσε τα 10.
Είναι πολυ όμορφο το γεγονός ότι όταν πηγαίνεις καλά, όλα πάνε καλά. Εδώ και έξι ημέρες πηγαίνω ταμείο καταφέρνοντας να κάνω προβλέψεις, με τις οποίες αρκετοί αναγνώστες μου διαφωνούσαν. Η τελευταία μου πρόβλεψη ήταν μία από αυτές, καθώς στοιχημάτισα υπέρ των Giants, τους οποίους οι περισσότεροι τους είχαν ξεγραμμένους. Έτσι, από τις 9 Οκτωβρίου (είναι η μέρα που ξεκίνησε το "σκούπισμα" στο Cincinnati) στα οκτώ παιχνίδια που έχει παίξει το San Francisco μου έχει ξεφύγει μόνο ένα, στις 11 Οκτωβρίου. Όλα τα άλλα τα έχω πετύχει δημιουργώντας ένα ποσοστό επιτυχίας 87,5%, είτε αναζητώντας νικητή, είτε βάζοντας over-under σε συναντήσεις που με ανησυχούσαν.
Η συνάντηση της Παρασκευής όμως δεν με ανησυχούσε καθόλου. Ήμουν σίγουρος ότι οι Giants θα κατάφερναν να φέρουν τους αγώνες πίσω στο San Francisco. Και μπορεί μεν, στο γήπεδό τους να μην έχουν κάνει τις καλύτερες εμφανίσεις του Postseason, όπως και να έχει όμως, είναι αλλιώς για τον ψυχισμό μίας ομάδας (και όχι για την ψυχολογία της, που είναι επιστήμη) να ξεπερνάει το πλεονέκτημα έδρας του αντιπάλου και να γυρίζει στην έδρα της και είναι το απολύτως αντίθετο για μία ομάδα να μην καταφέρνει να τελειώσει την σειρά των παιχνιδιών μπροστά στους οπαδούς της και να αναζητά νίκη στην παράταση.
Έτσι για την Κυριακή (Σάββατο δεν έχει παιχνίδια καθώς οι ομάδες ταξιδεύουν προς το Bay) θα παίξω τα εξής:
600 Saint Louis Cardinals @ San Francisco Giants
Με την ψυχολογική τους κατάσταση (και όχι την ψυχολογία τους που είναι επιστήμη) καταβαραθρωμένη και τη σιγουριά τους (καθώς όλοι τους ήθελαν να κερδίζουν την Παρασκευή) σοβαρά τραυματισμένη, οι Cardinals επιστρέφουν στο San Francisco με στόχο να πάρουν από τους γηπεδούχους έναν από τους δύο αγώνες. Αντιθέτως οι Giants έχοντας πετύχει τον στόχο τους να επιστρέψει η σειρά στο Bay, κάνουν ένα βήμα τη φορά. Τώρα προετοιμάζονται για να πάρουν από τα χέρια των Cardinals αυτό τον αγώνα γι' αυτό και ανεβάζουν στο βουναλάκι τον Vogelsong, ο οποίος προέρχεται από δύο πολύ καλούς αγώνες. Στα 12 innings που έχει παίξει στο Postseason έχει δεχθεί μόλις δύο runs και έχει ERA 1,5. Έτσι ο Bruce Bochy κάνει "οικονομία" στον Cain, με τον οποίο ελπίζει ότι θα κερδίσει το 7ο παιχνίδι και θα πάει στο World Series.
Την ίδια ακριβώς σκέψη, αλλά από την αντίθετη πλευρά, κάνει ο Matheny των Cardinals. Ανεβάζει τον Carpender και κάνει "οικονομία" τον Lohse που θα τον βάλει την Δευτέρα. Έτσι στην ουσία, ενώ θα μπορούσε να πάει στον καλό του pitcher με τέσσερις ημέρες ξεκούρασης, πάει στον ασταθή Carpender (τον τσάκισαν οι Giants 7-1 στο προηγούμενο παιχνίδι) και απλά σταυρώνει τα δάχτυλά του να του βγει σε καλό. Όλα αυτά κατά την άποψή μου, έχουν τη σημασία τους και επηρεάζουν τον ψυχισμό (και όχι την ψυχολογία που είναι επιστήμη) της ομάδας του Saint Louis. Ή για να μην ξεχνιώμαστε, των μισητών, μισητών, μισητών Cardinals.
Με αυτά και μ' αυτά (δεν θέλει και πολύ για να το καταλάβετε) στοιχηματίζω υπερ των Giants με απόδοση 1,75 και βάζω έναν άσσο από εδώ μέχρι το San Francisco, σίγουρος ότι όλα θα παιχτούν πλέον στο έβδομο και τελευτάιο παιχνίδι τη Δευτέρα το βράδυ.
